Vijf over negen is het vanmorgen als ik op mijn horloge kijk. Het sputtert heel zachtjes op het caravandak. Gister nog even op internet gekeken en daaruit bleek dat het mooie weer met 1 dagje was vertraagd. In de plannenmakerij hadden we hiermee al wel rekening gehouden.

Ik ga eerst eens naar de ICA om verse broodjes te halen. De ICA zit hier bijna om de hoek en heeft een geweldige broodafdeling. Met wat pistoletjes en harde broodjes ga ik terug naar de caravan. Het is bewolkt maar het regent (bijna) niet…..

We gaan vandaag richting Langban. Daar is een oude ertsmijn en mineralenvindplaats. Als we geluk hebben mogen we zelf ook nog zoeken.

Na 20 kilometer komen we aan. We zijn de enige bezoekers en het meisje achter de receptie ontvangt ons hartelijk. Eerst bekijken we in de oude gebouwen wat exposities van mineralen die hier gevonden kunnen worden, de bouw van een mijnenjager die een grote rol heeft gespeeld in de Amerikaanse burgeroorlog en wat foto’s. We gaan verder naar de oude mijningang en de groeve voor het erts. De diepste gang is 365 meter. Alles staat onder water en is ontoegankelijk. Daarna bezoeken we de hoogoven en kijken we een film over hoe het hier vroeger toeging. Pas in 1973 is deze mijn gesloten, er is dus nog veel recente historie. Uiteindelijk belanden we in een filmzaal waar een film met prachtige beelden draait. De ondertiteling is Zweeds maar hij is Engels gesproken. Heel goed te volgen dus. Het is een film in de trant van “An inconvenient truth”, de film van Al Gore. We blijven geboeid een uur lang kijken maar zitten hem niet uit. Uiteindelijk blijkt ie bij navraag 90 minuten te duren. Prachtige beelden maar wel een beetje moralistisch, over hoe we de aarde de laatste 50 jaar misbruiken en het natuurlijk evenwicht van lucht, water, grond en bossen aan het verstoren zijn.

We gaan verder en halen een paar flinke mokers en veiligheidsbrillen op, om op zoek te gaan naar mineralen. Tijdens de winning van ijzererts komen er veel stenen uit de diepere lagen van de aarde naar boven. Dit afval ligt aan de andere kant van de weg en hierin mag je zoeken naar mineralen. We slaat de nodige stenen stuk maar vinden geen spectaculaire exemplaren. Later op de receptie liggen een aantal voorbeelden die wij ook gevonden hebben. De echter grote quartzen zijn niet voor ons weggelegd. Wel een hele leuke ervaring. De kinderen vonden het schitterend, dat gehak op die stenen.

We stappen in de auto en gaan wat boodschappen doen. Het is onderhand 1500 uur en we hebben nog geen lunch gehad. We eten oprolbrood met bietensalade, sla en gehaktballetjes. Heerlijk.

Het is fris buiten en het regent zo af en toe. De kinderen pakken de nintendo’s en wij een lekker boek.

Ik check even de weersvoorspelling bij de receptie en jawel hoor, morgen arriveert hier ook de zomer met zon en wat hogere temperaturen. Hopelijk kunnen we kanoën.

’s Avond nog een flinke hamburger en een kop soep. Even een verhaaltje maken en dan heerlijk douchen.

Het weer mag wat beter worden zo langzamerhand maar desondanks hebben we een hele leuke tijd en is hier genoeg te beleven. Er is in de buurt ook nog een oude zilvermijn. Die is als enigste in de omgeving leeggepompt en toegankelijk. Altijd spannend!