Zo, na alle belevenissen gisteravond maar eens op tijd naar bed. Ook de kinderen slapen direct in de tent. Vanmorgen zijn we om 9.30 uur maar eens opgestaan. De kinderen hebben zich nog wel even aan ons gewarmd. Schijnt dat het in de ochtend toch wel frisjes wordt. Maar het was vast niet zo heel erg want ze hebben het allebei tot 9.00 uur volgehouden.

Na het ontbijt stappen we in de auto. We willen naar Mittadalen. Dit is het zuidelijkste dorpje waar de Samen (Lappen) zich vast hebben gevestigd. In de zomer zijn de meeste bewoners met de rendier kuddes mee maar het schijnt dat er nog een aantal zijn en dat er wat winkeltjes zijn met vlees, huiden, geweien en traditionele messen.

We rijden richting Hede om daar rechts af te slaan. Daar verander de weg in een gravelpad en het regent een beetje. Gevolg, de auto ziet er niet uit na 60 kilometer. Onderweg kunnen we genieten van prachtige vergezichten, meren, bossen, bergtoppen en alles wat je je kunt wensen. Nogmaals, het is hier ongelofelijk mooi.

Het enige wat we missen zijn elanden. Wel zijn we een hertje en wat verdwaalde rendieren, maar de koning van het bos laat zich wederom niet zien.

We komen na ongeveer anderhalf uur aan in Mittadalen en bezoeken eerst wat kleine winkeltjes. Buiten de gebruikelijke toeristenrommel zijn er inderdaad huiden, vlees en geweien te koop. We wachten nog even met de eventuele aanschaf. Men is niet heel duidelijk over de prijzen. Ik zie al wel dat een traditioneel Samenmes rond de 50 euro kost. Wat zal een gewei dan wel niet kosten…

We rijden op goed geluk nog wat in de omgeving en komen per toeval terecht op de hoogst gelegen weg in Zweden. De garmin geeft 976 meter aan. We kijken hier uit over heel Harjedalen. Bij een gedenksteen liggen allemaal versierde stenen met namen en datums. Het schijnt gebruikelijk te zijn dat je hieraan je bijdrage levert. We hebben stiften in de auto en al snel vinden we een geschikte steen om onze namen en de datum erop te zetten. De foto’s zijn bijgevoegd.

De weg naar beneden gaat weer door Mittadalen en ik trek de stoute schoenen aan en haal een stukje gedroogd en gerookt rendiervlees. Ik vraag ook wat een gewei kost. Dat blijkt mee te vallen. Voor 30 euro mogen we een hele mooie uitzoeken. Dat doen we. Beetje luguber is het wel. Aan de buitenkant zit nog een stukje vacht en aan de binnenkant zie je de fontanellen en wat vlies/bloedresten zitten. Ze zijn in ieder geval wel echt!

Het vlees is wel wat aan de dure kant. 70 euro per kilo! En Sven moet ervan kokhalzen. In de plaatselijke supermarkt zien we goedkopere stukken liggen. Daar gaat er 1 van mee naar huis. We kennen nog een liefhebber die het al eerder heeft besteld.

We besluiten de weg naar Funasdalen te vervolgen. We zijn op de terugweg. In Funasdalen, een zweeds wintersportdorp, halen we een broodje gezond en wat te drinken. Daarna naar de camping.

Onderweg nemen we nog een kijkje bij een meteoriet krater van 2000 jaar oud. Niet heel boeiend. Nog wel een kleine opstopping omdat een verdwaald rendier het verkeer in de war helpt. Nog snel even een foto van gemaakt.

Eenmaal op de camping gaat de boot in het water en steken we de BBQ aan. Ook na het eten wordt er nog gevaren. De hengels zijn ook uit de kist maar dat wordt geen succes. De vissen bijten niet.

Het is het grootste gedeelte van de dag droog geweest met een temperatuur van 18-20 graden. Nu om 19.30 begint het weer wat te betrekken.

Morgen weer wandelen. Het schijnt een droge dag te worden. We gaan nu de Sanfjallet van de andere kant op.