We worden vanmorgen rond 8 uur wakker en horen dat de kinderen ook wakker zijn. We blijven nog even liggen en rond half negen gaat Renate douchen. De kinderen kruipen nog even bij mij in bed in de caravan en vinden dat heerlijk warm. Volgens hen was het vannacht niet zo koud als de nacht ervoor. Het is bewolkt buiten en de zon laat zich nog niet zien.

Na het ontbijt drinken we nog een kopje koffie en dan pakken we de rugzakken in om aan onze eerste wandeling te beginnen. Brood, kanellbullar, drinken en dropjes mee voor onderweg. Ook muggenspul, plastuiten, pleisters en de nordic-walking stokken gaan mee. Die hebben we voor een paar cent bij de Gekas nog gekocht. Renate heeft hier veel plezier aan met het lopen.

We pakken de auto naar Rena en slaan daar links af de bergen/heuvels in. De weg is al snel onverhard en na een half uurtje komen we aan in Skramstadsetra. Volgens de campingeigenaar kunnen we hier wel een route vinden die ons past. Dat blijkt nog niet zo makkelijk. Er staan heel veel langlauf routes aangegeven maar die gaan nu vooral over drassig moerasland. Daar kun je niet op lopen. We wachten zelfs nog een moment om een buitje over te laten trekken. De lucht is al behoorlijk open getrokken en ook de zon is af en toe te zien. Het is heerlijk wandelweer.

Skramstadsetra ligt aan de Birkebeiner loipe. Een loipe van ronde de 85 kilometer van Rena naar Lillehamer. Jaarlijks wordt hier een skiwedstrijd gehouden ter ere van de redding van Prins Hakon ergens rond 1206. (met dank aan Capitool reisgidsen!) Nu treffen we hier veel mountainbikers.

We besluiten de weg te volgen naar Hemmelsfjell. Dat is ongeveer 4,5 kilometer. Dat blijkt een schot in de roos. Na een bospad van 2 kilometer verander de weg in een geitenpad bergopwaarts. Onderweg eten we ons brood en drinken we wat. Na 5 kilometer bereiken we de top en is het uitzicht werkelijk geweldig. Uitgestrekte bebosde heuvels met hier en daar een meertje. We kijken uit over het dal van de Glomma die er doorheen slingert. Het is zeer de moeite waard geweest. Noorwegen is hier wat liefelijker dan aan de kant van de Hardangervidda. Aan de top waait het stevig en is het koud. We hebben onderweg de jassen uitgedaan maar hier kun je ze best aan hebben. Dit ondanks dat de zon nu volop schijnt. Na wat foto’s te hebben gemaakt besluiten we terug te lopen. We zijn nu ongeveer een uur en 3 kwartier onderweg.

Ook op de terugweg stoppen we nog even aan een picknick tafel om wat te eten en na 3 uur lopen zijn we weer bij de auto.

We gaan nog even pinnen en eten halen voor de bbq van vanavond. Vanavond hebben we viskoekjes en speklappen met een salade van sla, maïs en tomaatjes.

Eenmaal bij de caravan is het warm en doen we de korte broeken en bikini’s aan. We zijn wel moe allemaal maar hebben een heerlijke dag gehad.

Na het eten maken we het laatste fruit op wat we van huis hebben meegenomen, gaan we afwassen, en het gebruikelijke ritueel van spelletjes en badminton. De lange broeken kunnen weer aan want het koelt wel af. Toch is het om 1900 uur nog 21 graden.

We besluiten om ons reisschema aan te houden en hier nog een dag te blijven. We hebben even getwijfeld. Het is hier erg mooi en rustig maar tegelijkertijd verlangen we naar het noorden. We hebben nog tijd genoeg.

Morgen willen we richting Trysil. Trysil zelf is te ver, 85 kilometer, maar halverwege schijnt het erg mooi te zijn.